مال براى حرص و يا مقدمهء توليد و پى ريزى اجتماع بخور چيزى از مال و چيزى بده ز بهر كسان نيز چيزى بنه مخور جمله ترسم كه دير ايستى مصيبت بود پيرى و نيستى ( نظامى ) در جزوهء خداپرستى و افكار روز ص 8 مىنويسد : اروپايى عقب ثروت و قدرت مىرود ولى نه براى پر كردن شكم و سربار ديگران شدن ، براى نفس پول و مال اندوزى هم نيست ، بلكه براى فعاليت و عمل و توليد ( و بارور كردن زندگى و توسعهء او و تسهيل كارها و غنى ساختن بشر نه به معناى مالدار بودن فرد بلكه به معناى رفع نيازمنديهاى بشر در امور بهداشتى و فرهنگى و غيره ) ( 1 ) است . ثروت و قدرت او از فعاليت سرچشمه مىگيرد و به نوبهء خود سرچشمه اى براى فعاليت و توليد و قدرت مىشود . ايرانى شغل و كسب را براى درآوردن مال و مقام دوست دارد و براى رسيدن به اين منظور شغل را به هر كثافت و افتضاح ممكن است درآورده ، خرابترين مصنوع و ضايع ترين محصول را تحويل مشترى مىدهد ( حكومت حرص و مال دوستى است كه اين همه تقلبات ابتكارى را به وجود مىآورد ) ( 2 ) بدون اينكه كوچكترين ارزش براى نفس شغل و شرافت خود قائل باشد . طبابت ، معلمى ، قضاوت ، سربازى و غيره به خودى خود در نظر ايرانى ارزش و معنايى نداشته ، بلكه علاقه اش به آنها به ميزان انتفاع مادى ( مشروع يا نامشروع ) ( 3 ) است كه از آنها مىبرد . ولى در اروپا به اصطلاح خودشان يك نوع شرافت شغلى و مخصوصاً عشق و علاقه به حرفه ولو به شوفرى و آشپزى و پينه دوزى وجود دارد ، عمل خود را با سليقه و افتخار و زيبايى انجام مىدهند ،

--> ( 1 ) . [ عبارات داخل پرانتز از استاد شهيد است . ] ( 2 ) . [ عبارات داخل پرانتز از استاد شهيد است . ] ( 3 ) . [ عبارات داخل پرانتز از استاد شهيد است . ]